Η σελίδα τύπου της ισπανικής αρχής ανταγωνισμού της 30ής Ιουλίου 2024, υπόθεση S/0005/21, όπως ανοίχτηκε στις 23 Αυγούστου 2026, αναφέρει ότι στην πλατφόρμα κρατήσεων επιβλήθηκαν πρόστιμα 413.240.000 ευρώ, δύο ίσα πρόστιμα των 206.620.000 ευρώ, για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από τουλάχιστον την 1η Ιανουαρίου 2019, με βάση το άρθρο 2 του ισπανικού ισπανικού νόμου 15 του 2007 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ. Τα ποσά γράφονται όπως τα δίνει εκείνη η σελίδα. Δεν στρογγυλοποιούνται. Δεν μετατρέπονται σε ελληνικό ΦΕΚ.
Το ίδιο δελτίο κατονομάζει στενή ρήτρα ισοτιμίας τιμής που εμποδίζει τα ισπανικά ξενοδοχεία να ρίξουν τιμή στους δικούς τους ιστοτόπους ενώ η πλατφόρμα κρατήσεων μπορεί μονομερώς να κόψει την τιμή στη δική της εμφάνιση, γενικούς όρους μόνο στα αγγλικά, ολλανδικό δίκαιο και δικαστήρια Άμστερνταμ, αδιαφάνεια στο σήμα προτίμησης και στο συναφές πρόγραμμα αφοσίωσης επισκεπτών, κατάταξη που χρησιμοποιεί το σύνολο των κρατήσεων της πλατφόρμας για το ξενοδοχείο, και πρόσβαση στο σήμα προτίμησης συνδεδεμένη με κερδοφορία για την πλατφόρμα. Καταγγέλλουσες κατονομάζονται η ισπανική ένωση διευθυντών ξενοδοχείων και η επιχειρηματική ξενοδοχειακή ένωση της Μαδρίτης το 2021.
Η ίδια σελίδα λέει ότι το σημείωμα είναι ανεπίσημο ενημερωτικό κείμενο και δεν δεσμεύει την ισπανική αρχή ανταγωνισμού. Το σώμα της απόφασης δεν ανοίχτηκε. Δεν είναι ελληνικό πρόστιμο.
Ο αστικός δεσμός, με την έννοια που δίνει ο Καραμπατζός στο ζεύγος υποχρέωσης και αξίωσης, είναι το ισπανικό κατάλυμα που δεν μπορεί να αναρτήσει φθηνότερη τιμή στον δικό του ιστότοπο, ενώ η κατάταξη ή το σήμα προτίμησης εξακολουθεί να παρακολουθεί τον όγκο της πλατφόρμας. Δεν είναι δεσμός έλληνα ξενοδόχου προς ισπανική αρχή. Είναι δεσμός που το δελτίο αποδίδει στην ισπανική αγορά από την 1η Ιανουαρίου 2019 και μετά, όπως το λέει η σελίδα.
Η αχρησιμοποίητη πόρτα είναι να μην διαβαστεί το ισπανικό δελτίο ως ελληνικός τίτλος. Η στενή ισοτιμία και η κατάταξη για τιμή, όπως τις κατονομάζει το δελτίο, μαζί με το άρθρο 102 ΣΛΕΕ και το εθνικό άρθρο 2, είναι ισπανικός φάκελος. Όποιος μεταφέρει τα 413.240.000 ευρώ ως ελληνικό πρόστιμο γράφει όργανο που η σελίδα δεν δίνει. Όποιος διαβάζει το δελτίο ως δεσμευτική απόφαση αγνοεί την ίδια την επιφύλαξη της σελίδας.
Το στενό σημείο για έλληνα αναγνώστη είναι συγκριτικό, όχι μεταφορά κύρωσης. Ο ανοιχτός ελληνικός γενικός όρος στο σημείο 2.1.4 της 23ης Αυγούστου 2026 έχει ήδη άρει την υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής και έχει κρατήσει πρόταση κατά της καταχρηστικής εκμετάλλευσης της επένδυσης της πλατφόρμας. Η δοκιμή αγοράς της Επιτροπής Ανταγωνισμού τον Ιούλιο 2026 μένει πρόταση. Δεν είναι τα δύο ισπανικά ποσά.
Δεν ανοίγεται εδώ το κείμενο της απόφασης S/0005/21. Τα ποσά γράφονται όπως τα δίνει η σελίδα της 30ής Ιουλίου 2024: 413.240.000 ως δύο 206.620.000. Δεν εφευρίσκεται ελληνικό ΦΕΚ από ισπανικό δελτίο.
Η ημερομηνία του δελτίου είναι η 30ή Ιουλίου 2024. Η ημερομηνία έναρξης της πιθανολογούμενης κατάχρησης, όπως την δίνει η σελίδα, είναι τουλάχιστον η 1η Ιανουαρίου 2019. Οι δύο ημερομηνίες απέχουν πέντε και πλέον έτη. Το παρόν σημείωμα δεν γεμίζει το διάστημα με εικασία πρακτικών. Καταγράφει τις δύο ημερομηνίες όπως ανοίχτηκαν.
Το δελτίο κατονομάζει δύο ίσα πρόστιμα. Το άθροισμα είναι 413.240.000 ευρώ. Κάθε σκέλος είναι 206.620.000 ευρώ. Η σελίδα τα παρουσιάζει ως δύο πρόστιμα, όχι ως ένα. Το παρόν σημείωμα δεν συγχωνεύει τα δύο σκέλη σε μία κύρωση με άλλο νομικό έρεισμα. Δεν αποδίδει το ένα σκέλος στον ν. 3959/2011. Δεν αποδίδει το άλλο στην ελληνική δοκιμή αγοράς.
Η ίδια σελίδα λέει ότι το σημείωμα είναι ανεπίσημο και δεν δεσμεύει την αρχή. Εκείνη η πρόταση είναι μέρος του ανοιχτού κειμένου. Δεν είναι υποσημείωση που μπορεί να αγνοηθεί. Όποιος παραθέτει τα 413.240.000 ευρώ ως δεσμευτικό διατακτικό παραθέτει δελτίο αντί για απόφαση. Το σώμα της απόφασης δεν ανοίχτηκε στις 23 Αυγούστου 2026. Χωρίς εκείνο το σώμα δεν προσδιορίζεται τι ακριβώς δέσμευσε την αρχή, ποιες ρήτρες διέταξε να πέσουν, ποια διάρκεια, ποιες εξαιρέσεις.
Οι καταγγέλλουσες του 2021 είναι δύο ενώσεις. Δεν είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν είναι έλληνας ξενοδόχος. Η καταγγελία του 2021, όπως κατονομάζεται, άνοιξε ισπανικό φάκελο. Δεν άνοιξε ελληνικό ΦΕΚ. Δεν μετατρέπει τον έλληνα αναγνώστη σε διάδικο της S/0005/21.
Η στενή ρήτρα ισοτιμίας, όπως την περιγράφει το δελτίο, εμποδίζει το ισπανικό ξενοδοχείο να ρίξει τιμή στον δικό του ιστότοπο, ενώ η πλατφόρμα μπορεί μονομερώς να κόψει την εμφανιζόμενη τιμή στη δική της οθόνη. Δύο μηχανισμοί σε μία πρόταση. Ο πρώτος είναι καθήκον του ξενοδοχείου προς τα πάνω. Ο δεύτερος είναι εξουσία της πλατφόρμας προς τα κάτω. Το δελτίο τα κατονομάζει μαζί. Δεν τα βαθμολογεί χωριστά ως προς το ύψος του κάθε προστίμου. Το παρόν σημείωμα δεν εφευρίσκει εκείνη τη χωριστή βαθμολόγηση.
Οι γενικοί όροι μόνο στα αγγλικά, το ολλανδικό δίκαιο και τα δικαστήρια του Άμστερνταμ κατονομάζονται ως πρακτικές στο ίδιο δελτίο. Είναι ρήτρες φόρουμ και γλώσσας, όπως τις εκθέτει η σελίδα. Δεν είναι ελληνικός Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας. Ο ανοιχτός ελληνικός γενικός όρος στο σημείο 10.1.1 ορίζει ολλανδικό δίκαιο και Άμστερνταμ. Εκείνη η σύμπτωση είναι συγκριτική. Δεν μεταφέρει τα 413.240.000 ευρώ στην Αθήνα.
Η αδιαφάνεια στο σήμα προτίμησης και στο πρόγραμμα αφοσίωσης επισκεπτών, όπως την κατονομάζει το δελτίο, είναι ισπανική περιγραφή. Δεν είναι η ιταλική έρευνα μεταγενέστερης ημερομηνίας για αθέμιτες πρακτικές. Δεν είναι η ελληνική δοκιμή αγοράς του 2026. Τα τρία χαρτιά δεν ανταλλάσσονται.
Η κατάταξη που χρησιμοποιεί το σύνολο των κρατήσεων της πλατφόρμας για το ξενοδοχείο είναι, κατά το δελτίο, κριτήριο θέσης συνδεδεμένο με όγκο στην ίδια πλατφόρμα. Δεν είναι δικαίωμα θέσης για το κατάλυμα. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1150 άρθρο 5 παράγραφος 3 ζητά περιγραφή πληρωμένης επίδρασης. Δεν ανοίγεται εδώ ως ισπανικό έρεισμα του προστίμου. Ανοίγεται ως ενωσιακός κανόνας διαφάνειας που δεν μετατρέπει το δελτίο σε ελληνικό τίτλο.
Για τον έλληνα αναγνώστη η σύγχυση που πρέπει να αποκλειστεί είναι τετραπλή. Πρώτον, να διαβαστεί το δελτίο ως σώμα απόφασης. Η ίδια η σελίδα λέει ότι δεν δεσμεύει. Δεύτερον, να διαβαστούν τα 413.240.000 ευρώ ως ελληνικό πρόστιμο. Δεν είναι. Τρίτον, να διαβαστεί η δοκιμή αγοράς της 8ης Ιουλίου 2026 ως τα δύο ισπανικά ποσά. Η δοκιμή μένει πρόταση, με διαβούλευση έως τις 20 Ιουλίου 2026 όπως ανοίχθηκε. Τέταρτον, να διαβαστεί ο ζωντανός γενικός όρος 2.1.4 ως στενή ισοτιμία του ισπανικού φακέλου. Ο όρος 2.1.4 έχει άρει την υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής και έχει κρατήσει άλλη φράση.
Η Επιτροπή στις 14 Νοεμβρίου 2024, σε χωριστή ανοιχτή σελίδα, αναφέρει υποχρέωση να αφήνονται καλύτερες τιμές σε άλλους επιγραμμικούς διαύλους από εκείνη την ημερομηνία και απαγόρευση μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος, στο πλαίσιο του Κανονισμού (ΕΕ) 2022/1925. Εκείνο είναι ενωσιακό κείμενο. Δεν είναι το ισπανικό δελτίο της 30ής Ιουλίου 2024. Δεν μετατρέπει τα 413.240.000 ευρώ σε ελληνική κύρωση. Δεν αντικαθιστά το σώμα της S/0005/21 που δεν ανοίχτηκε.
Η C-264/23 της 19ης Σεπτεμβρίου 2024 ταξινομεί ευρεία και στενή ισοτιμία ως προς τον παρεπόμενο χαρακτήρα στο άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ. Δεν επιδικάζει αποζημίωση. Δεν είναι τα δύο ισπανικά πρόστιμα. Το άρθρο 102 ΣΛΕΕ του ισπανικού δελτίου και το άρθρο 101 της προδικαστικής απόφασης είναι διαφορετικά ερείσματα. Δεν συγχωνεύονται.
Η γερμανική σειρά του 2015, όπως την αφηγείται η C-264/23, είναι άλλος φάκελος. Η αυστραλιανή ανακοίνωση του 2016 είναι άλλος φάκελος. Το ιταλικό κλείσιμο με δεσμεύσεις της 19ης Δεκεμβρίου 2024 είναι άλλος φάκελος. Το παρόν σημείωμα μένει στο ισπανικό δελτίο της 30ής Ιουλίου 2024 και στη ρητή του επιφύλαξη.
Η πρακτική ανάγνωση για ελληνικό κατάλυμα είναι αρνητική και συγκριτική, με φειδώ. Αρνητικά: το δελτίο δεν είναι ελληνικός νόμος. Δεν είναι ΦΕΚ. Δεν είναι δεσμευτικό σώμα καν για την ισπανική αρχή, κατά την ίδια τη σελίδα. Δεν μεταφέρει τα δύο ποσά στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Συγκριτικά: δείχνει ότι μια εθνική αρχή περιέγραψε στενή ισοτιμία, μονομερές κόψιμο τιμής, φόρουμ, γλώσσα, σήμα προτίμησης και κατάταξη κατά όγκο ως κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από την 1η Ιανουαρίου 2019. Η περιγραφή είναι του δελτίου. Δεν εισάγεται ως δεδικασμένο στην Αθήνα.
Δεν γράφεται ότι το ελληνικό κατάλυμα οφείλει να εφαρμόζει ισπανική απόφαση. Δεν γράφεται ότι οφείλει να εφαρμόζει την παλαιά στενή ρήτρα επειδή την κατονομάζει το δελτίο. Δεν γράφεται ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού υιοθέτησε τα 413.240.000 ευρώ. Η δοκιμή αγοράς του Ιουλίου 2026 μένει πρόταση. Το ισπανικό δελτίο μένει ξένη ανακοίνωση με ρητή επιφύλαξη.
Ο επισκέπτης δεν είναι μέρος εκείνης της ισπανικής διαδικασίας όπως την εκθέτει η σελίδα. Το δελτίο μιλά για σχέση πλατφόρμας και ισπανικών ξενοδοχείων. Η τιμή στον ίδιο ιστότοπο του ξενοδοχείου είναι εργαλείο του καταλύματος προς τον επισκέπτη. Η στενή ρήτρα, όσο περιγράφεται, εμποδίζει εκείνο το εργαλείο να πέσει κάτω από την εμφάνιση της πλατφόρμας, ενώ η πλατφόρμα μπορεί να κόψει τη δική της εμφάνιση. Στην Ελλάδα η ελευθερία ή ο περιορισμός κρίνονται από το ζωντανό κείμενο της 23ης Αυγούστου 2026 και από το ενωσιακό και ελληνικό δίκαιο που ανοίχτηκαν, όχι από το ισπανικό δελτίο ως τίτλο.
Εφεξής η ανάγνωση για ελληνικό κατάλυμα μένει στην εξής σειρά. Πρώτα το ζωντανό κείμενο των γενικών όρων. Έπειτα το άρθρο 5 παράγραφος 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2022/1925 όπως το περιγράφει η ανοιχτή σελίδα της 14ης Νοεμβρίου 2024. Έπειτα, αν υπάρχει, η συγκεκριμένη ρήτρα του δικού του ιστορικού αρχείου. Τελευταίο και μόνον ως ξένο διοικητικό γεγονός το ισπανικό δελτίο της 30ής Ιουλίου 2024, με την επιφύλαξη ότι δεν δεσμεύει την αρχή. Η αντιστροφή της σειράς μετατρέπει την ξένη ανακοίνωση σε νόμο. Το παρόν σημείωμα δεν κάνει εκείνη την αντιστροφή.
Δεν ανοίγεται εδώ απόφαση ιταλικής αρχής ως υποκατάστατο. Δεν ανοίγεται ως δεσμευτικό σώμα η γερμανική απόφαση του 2015. Δεν εφευρίσκεται ύψος ελληνικού προστίμου. Δεν εφευρίσκεται δεύτερο ποσό πέρα από τα δύο 206.620.000. Η παραπομπή γίνεται με την ημερομηνία 30 Ιουλίου 2024 και με τον αριθμό S/0005/21 όπως ανοίχτηκε.
Η πρόσβαση στο σήμα προτίμησης συνδεδεμένη με κερδοφορία για την πλατφόρμα, όπως την κατονομάζει το δελτίο, είναι περιγραφή επιλεξιμότητας. Δεν είναι δικαίωμα του καταλύματος σε σήμα. Δεν είναι η ελληνική πρόταση του 2026. Δεν συγχωνεύεται με τη χορηγούμενη έκπτωση του δικτύου εταίρων. Εκείνη ανήκει σε άλλο σημείωμα.
Η ανάγνωση του δελτίου ως τίτλου παράγει επαναλαμβανόμενες συγχύσεις, όλες ως εικασίες φακέλου. Η πρώτη είναι να γραφτεί ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού επέβαλε τα δύο ίσα ποσά. Η δεύτερη είναι να γραφτεί ότι ο έλληνας ξενοδόχος μπορεί να εισπράξει μέρος των 413.240.000 ευρώ ως αποζημίωση χωρίς άλλο όργανο. Η τρίτη είναι να γραφτεί ότι το άρθρο 2 του ισπανικού νόμου 15 του 2007 είναι το άρθρο 2 του ν. 3959/2011. Καμία σύγχυση δεν στηρίζεται στη σελίδα που ανοίχτηκε. Η σελίδα κατονομάζει ισπανική αρχή, ισπανικό νόμο, άρθρο 102 ΣΛΕΕ, δύο ποσά και επιφύλαξη ότι το σημείωμα δεν δεσμεύει την αρχή.
Η συγκριτική χρήση που μένει επιτρεπτή είναι στενή. Επιτρέπεται να ειπωθεί ότι μια εθνική αρχή περιέγραψε στενή ισοτιμία μαζί με κατάταξη που παρακολουθεί όγκο και με σήμα προτίμησης συνδεδεμένο με κερδοφορία. Επιτρέπεται να παρατεθούν τα ποσά ως ποσά εκείνης της σελίδας. Επιτρέπεται να σημειωθεί ότι το σώμα λείπει. Δεν επιτρέπεται να μετατραπεί η παράθεση σε ελληνικό διατακτικό.
Το ολλανδικό δίκαιο και τα δικαστήρια του Άμστερνταμ επανεμφανίζονται στο σημείο 10.1.1 των ανοιχτών γενικών όρων. Εκείνη η ρήτρα επιλογής δικαίου δεν είναι κύρωση. Δεν μεταφέρει τα δύο πρόστιμα. Δεν κάνει το δελτίο εκτελεστό στην Αθήνα. Όποιος συγχέει ρήτρα δικαιοδοσίας με πρόστιμο ανοίγει λάθος όργανο στο ίδιο κείμενο συμβολαίου.
Η στενή ισοτιμία που εμποδίζει φθηνότερη τιμή στον ιστότοπο του καταλύματος ενώ η πλατφόρμα μπορεί να κόψει τη δική της εμφάνιση είναι το σκέλος που μοιάζει περισσότερο με τον σημερινό φόβο του έλληνα ξενοδόχου. Μετά την 14η Νοεμβρίου 2024 το άρθρο 5 παράγραφος 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2022/1925 απαγορεύει την υποχρέωση και τα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος. Ο γενικός όρος 2.1.4 έχει άρει την υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής. Αν μείνει εμπόδιο, μένει ως πρόταση καταχρηστικής εκμετάλλευσης επένδυσης ή ως πρόγραμμα σήματος προτίμησης ή ως χορηγούμενη έκπτωση, που είναι άλλα σημειώματα. Δεν μένει ως ισπανικό πρόστιμο.
Δεν ανοίχτηκε ένδικο μέσο κατά της S/0005/21. Δεν γράφεται ότι η κύρωση κατέστη αμετάκλητη. Δεν γράφεται ότι ακυρώθηκε. Το κενό ανήκει στο σώμα που λείπει. Το σημείωμα δεν το γεμίζει.
Η καταγγελία του 2021 από τις δύο ισπανικές ενώσεις εξηγεί την αφετηρία του φακέλου όπως την δίνει το δελτίο. Δεν εξηγεί έλληνα καταγγέλλοντα. Δεν μεταφέρεται ως καταγγελία στην Αθήνα. Η χρονολογία 2021 έως 30 Ιουλίου 2024 είναι χρονολογία εκείνου του φακέλου. Δεν είναι χρονολογία της δοκιμής αγοράς του 2026.
Για την αδιαφάνεια σημάτων προτίμησης το δελτίο δεν παραθέτει, στο κείμενο που ανοίχτηκε, πίνακα κριτηρίων. Λέει αδιαφάνεια. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1150 άρθρο 5 παράγραφος 3 ζητά περιγραφή πληρωμένης επίδρασης. Η γέφυρα είναι θεματική. Δεν είναι ταύτιση οργάνου. Ο κανονισμός δεν επιβάλλει τα 206.620.000 ευρώ. Το δελτίο δεν γίνεται κανονισμός.
Η μονομερής κοπή τιμής και η χορηγούμενη έκπτωση ξανασυναντώνται ως οικογένεια εμφάνισης. Το δελτίο τις τοποθετεί δίπλα στη στενή ισοτιμία. Η σελίδα του δικτύου εταίρων τις τοποθετεί δίπλα στην προμήθεια επί αρχικής τιμής. Το ελληνικό σημείωμα χορηγούμενης έκπτωσης είναι άλλο αρχείο. Εδώ επιτρέπεται μόνον η άρνηση ταύτισης του ισπανικού δελτίου με εκείνη τη σελίδα.
Δεν κατονομάζεται επισκέπτης. Δεν κατονομάζεται ελληνικό κατάλυμα. Δεν γράφεται έλεγχος ισπανικής αρχής σε ελληνικό έδαφος. Το κείμενο μένει στο δελτίο, στην επιφύλαξή του, στα δύο ποσά, και στην άρνηση να γίνουν ελληνικός τίτλος.
Η δοκιμή αγοράς του 2026 κατονομάζει προεπιλεγμένη κατάταξη και σήματα προτίμησης που ωθούν σε καλύτερες τιμές προς την πλατφόρμα έναντι άλλων διαύλων, και χορηγούμενη έκπτωση που κόβει μονομερώς την εμφανιζόμενη τιμή ώστε η πλατφόρμα να κρατά τους ευνοϊκότερους όρους. Η ομοιότητα περιγραφής με το ισπανικό δελτίο είναι ορατή. Η ομοιότητα δεν είναι ταυτότητα οργάνου. Η μία είναι πρόταση. Η άλλη είναι δελτίο κύρωσης που δεν δεσμεύει καν την αρχή που το εξέδωσε ως προς το ίδιο το σημείωμα. Ο έλληνας αναγνώστης διαβάζει παράλληλα. Δεν προσθέτει τα ποσά στη δοκιμή αγοράς.
Η υπόθεση C-264/23 δεν επιτρέπει να γραφτεί ότι επιδικάστηκαν τα 413.240.000 ευρώ. Ταξινομεί ρήτρες. Δεν κυρώνει. Το άρθρο 101 ΣΛΕΕ εκεί και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ εδώ δεν ανταλλάσσονται επειδή μοιράζονται κεφάλαιο συνθήκης.
Το αυστραλιανό δελτίο της 2ας Σεπτεμβρίου 2016 περιγράφει συμβατική άρση ισοτιμίας σε άλλη ήπειρο. Δεν είναι τα δύο ισπανικά ποσά. Η γερμανική διαγραφή στενής ρήτρας του Δεκεμβρίου 2015 είναι άλλος εθνικός φάκελος. Το ιταλικό κλείσιμο A558 είναι αποδοχή δεσμεύσεων, όχι πρόστιμο. Κανένα από τα τρία δεν μεταφέρει την S/0005/21 στην Αθήνα.
Η παράλληλη ανάγνωση επιτρέπεται ως σύγκριση περιγραφών. Δεν επιτρέπεται ως μεταφορά τίτλου. Το κατάλυμα που ρωτά αν οφείλει ίδια τιμή στον ιστότοπό του διαβάζει πρώτα τον ανοιχτό γενικό όρο 2.1.4 και το άρθρο 5 παράγραφος 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2022/1925. Διαβάζει έπειτα την ελληνική πρόταση του 2026 ως πρόταση. Διαβάζει το ισπανικό δελτίο ως ξένη ανακοίνωση με επιφύλαξη. Η σειρά αυτή κρατά τα όργανα χωριστά.
Η σελίδα τύπου είναι μία. Το σώμα είναι άλλο χαρτί. Τα δύο ποσά είναι δύο. Η επιφύλαξη είναι ρητή. Η γεωγραφία είναι ισπανική. Το έρεισμα είναι το άρθρο 2 του ισπανικού νόμου 15 του 2007 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ. Το ελληνικό άρθρο 2 του ν. 3959/2011 ανήκει στη δοκιμή αγοράς, που μένει πρόταση. Τα δύο άρθρα 2 δεν ανταλλάσσονται επειδή έχουν τον ίδιο αριθμό.
Δεν γράφεται ότι η ισπανική αρχή απέσυρε το δελτίο. Δεν γράφεται ότι το επικύρωσε ως δεσμευτικό σώμα στη σελίδα που ανοίχτηκε. Γράφεται ό,τι λέει η σελίδα: ποσά, πρακτικές, καταγγέλλουσες, επιφύλαξη. Το υπόλοιπο ανήκει στο κείμενο που δεν ανοίχτηκε.
Εφεξής τα 413.240.000 ευρώ δεν μεταφέρονται ως ελληνικό πρόστιμο. Εφεξής το δελτίο δεν διαβάζεται ως διατακτικό. Εφεξής πρώτος είναι ο ζωντανός γενικός όρος 2.1.4. Εφεξής η δοκιμή του Ιουλίου 2026 μένει πρόταση. Η μεταφορά κύρωσης από τη Μαδρίτη στην Αθήνα δεν γράφεται. Η έκθεση του δελτίου δεν δεσμεύει την ισπανική αρχή, κατά την ίδια τη σελίδα. Δεν δεσμεύει ούτε την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Ανοιχτό μένει το σώμα της απόφασης S/0005/21: χωρίς εκείνο το κείμενο δεν προσδιορίζεται τι ακριβώς δέσμευσε την ισπανική αρχή ανταγωνισμού πέρα από το ανεπίσημο σημείωμα της 30ής Ιουλίου 2024.