Η σελίδα της Επιτροπής της 14ης Νοεμβρίου 2024, όπως ανοίχτηκε στις 23 Αυγούστου 2026, αναφέρει ότι ο όμιλος της πλατφόρμας κρατήσεων ορίστηκε πυλωρός για την πλατφόρμα κρατήσεων στις 13 Μαΐου 2024, υπόθεση 100019 του Κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές, και ότι από 14 Νοεμβρίου 2024 οφείλει να επιτρέπει στα ξενοδοχεία καλύτερες τιμές και όρους σε άλλους διαδικτυακούς διαύλους, περιλαμβανομένων των δικών τους ιστοτόπων, και να μην χρησιμοποιεί μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος.
Το άρθρο 5 παράγραφος 3 του Κανονισμού 2022/1925 είναι η διάταξη εκείνης της υποχρέωσης. Η αιτιολογική σκέψη 39 κατονομάζει εργαλεία ισοδύναμου αποτελέσματος, μεταξύ των οποίων αυξήσεις προμήθειας και διαγραφή από τη λίστα.
Οι Γενικοί Όροι Διαμονής, ανοιχτοί στις 23 Αυγούστου 2026 στο σημείο 2.1.4, λένε ότι το κατάλυμα δεν υποχρεούται να δώσει στην πλατφόρμα κρατήσεων ίδιες ή καλύτερες τιμές από άλλους διαύλους, αλλά δεν πρέπει να ανεβάζει υπερβολικές ή εκβιαστικές τιμές ούτε να ενεργεί με σχεδιασμό ελεύθερης ιππασίας ή βλάβης της επένδυσης της πλατφόρμας κρατήσεων.
Ο δεσμός είναι η φράση ελεύθερης ιππασίας που μένει στους Γενικούς Όρους Διαμονής αφού η υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής έχει ήδη πέσει στο χαρτί: το κατάλυμα ρίχνει τιμή στον δικό του ιστότοπο και του λέγεται ότι αυτό είναι κατάχρηση ή ελεύθερη ιππασία.
Η αχρησιμοποίητη πόρτα είναι το άρθρο 5 παράγραφος 3 μαζί με τη σκέψη 39. Η πρόταση περί ελεύθερης ιππασίας δεν είναι νομοθετικό καθήκον ρήτρας ισοτιμίας. Είναι συμβατική πρόταση που κάθεται δίπλα στην άρση της υποχρέωσης ίδιας ή καλύτερης τιμής. Όποιος δέχεται ότι η χαμηλότερη τιμή στον ίδιο ιστότοπο είναι από μόνη της βλάβη επένδυσης αγνοεί τη σελίδα της 14ης Νοεμβρίου 2024.
Το στενό σημείο εμφανίζεται όταν το σύστημα διαχείρισης ή ένα μήνυμα υπευθύνου λογαριασμού χαρακτηρίζει την έκπτωση στον ίδιο δίαυλο ως κατάχρηση. Ο ανοιχτός όρος έχει ήδη αφαιρέσει την υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής. Έχει κρατήσει όριο για υπερβολικές τιμές και για ενέργεια σχεδιασμένη ως ελεύθερη ιππασία. Η Επιτροπή λέει ότι δεν επιτρέπονται μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος. Η αντιστοίχιση των δύο προτάσεων δεν γίνεται με δελτίο ξενοδοχείου. Γίνεται με το κείμενο του κανονισμού και με τον ανοιχτό όρο.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού δημοσίευσε τον Ιούλιο 2026 δοκιμή αγοράς δεσμεύσεων. Εκείνο το κείμενο είναι πρόταση. Δεν είναι πρόστιμο. Δεν αντικαθιστά το άρθρο 5 παράγραφος 3 ως ισχύουσα γραμμή.
Η σελίδα της γερμανικής ένωσης ξενοδοχείων της 11ης Νοεμβρίου 2024 περιγράφει αφαίρεση αναφορών ρήτρας ισοτιμίας από τους γενικούς όρους προμήθειας από 2 Δεκεμβρίου 2024. Εκείνο είναι κείμενο ένωσης και ανήκει σε άλλο σημείωμα. Εδώ μένει ο ανοιχτός ελληνικός όρος 2.1.4 της 23ης Αυγούστου 2026.
Ο ορισμός πυλωρού έγινε στις 13 Μαΐου 2024. Η υποχρέωση συμμόρφωσης που κατονομάζει η σελίδα αρχίζει στις 14 Νοεμβρίου 2024. Εφεξής, καλύτερες τιμές και όροι σε άλλους διαδικτυακούς διαύλους, περιλαμβανομένου του ιστοτόπου του καταλύματος, δεν είναι παραχώρηση της πλατφόρμας κρατήσεων. Είναι γραμμή του Κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές, όπως την επαναλαμβάνει η Επιτροπή εκείνη την ημέρα.
Το άρθρο 5 παράγραφος 3 δεν επιτρέπει στον πυλωρό να εμποδίζει επιχειρηματικούς χρήστες να προσφέρουν στους τελικούς χρήστες τα ίδια προϊόντα ή υπηρεσίες σε διαφορετικές τιμές ή με διαφορετικούς όρους μέσω άλλων διαδικτυακών διαμεσολαβητών ή μέσω δικού τους διαύλου, κατά την περιγραφή που δένει ο φάκελος με τη σελίδα συμμόρφωσης. Η αιτιολογική σκέψη 39 προσθέτει ότι μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος, όπως αύξηση προμήθειας ή διαγραφή από τη λίστα, δεν σώζουν την απαγόρευση. Δεν επινοείται εδώ τρίτο εργαλείο που η σκέψη 39 δεν κατονομάζει στο απόσπασμα του φακέλου.
Το σημείο 2.1.4 κάνει δύο κινήσεις στο ίδιο εδάφιο. Πρώτη κίνηση: το κατάλυμα δεν υποχρεούται να δώσει ίδιες ή καλύτερες τιμές από άλλους διαύλους. Δεύτερη κίνηση: δεν πρέπει να ανεβάζει υπερβολικές ή εκβιαστικές τιμές ούτε να ενεργεί με σχεδιασμό ελεύθερης ιππασίας ή βλάβης της επένδυσης. Η πρώτη κίνηση ευθυγραμμίζεται, στο χαρτί, με τη σελίδα της 14ης Νοεμβρίου 2024. Η δεύτερη κίνηση είναι η φράση που έμεινε.
Ο δεσμός, μετά τα ανοιχθέντα κείμενα, είναι εκείνη η δεύτερη κίνηση δίπλα στην άρση της ρήτρας ισοτιμίας. Ο Καράμπατζος υπενθυμίζει ότι η μετατόπιση κινδύνου με ρήτρα δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο: ο κίνδυνος μένει εκεί όπου η παροχή διαψεύστηκε. Εδώ η παροχή που διαψεύστηκε για το κατάλυμα είναι η ελευθερία τιμής στον δικό του ιστότοπο, αν η φράση ελεύθερης ιππασίας λειτουργήσει ως νέο εμπόδιο. Ο κίνδυνος δεν έφυγε επειδή έφυγε η ρήτρα ίδιας ή καλύτερης τιμής.
Η άλλη πόρτα είναι το άρθρο 5 παράγραφος 3 έναντι της φράσης που έμεινε. Δεν γράφεται ότι κάθε εφαρμογή του 2.1.4 είναι μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος. Γράφεται ότι η αντιστοίχιση είναι το ερώτημα και ότι το ερώτημα δεν λύνεται με μήνυμα υπευθύνου λογαριασμού. Λύνεται, αν λυθεί, με το κείμενο του κανονισμού, τη σκέψη 39 και τα πραγματικά μέτρα που εφαρμόστηκαν.
Δεν γράφεται ότι η στενή ρήτρα ισοτιμίας επανήλθε ως νόμος. Δεν γράφεται απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ως πρόστιμο. Δεν μετατρέπεται η πρόταση δεσμεύσεων του 2026 σε κανόνα. Η καταληκτική ημερομηνία της διαβούλευσης στη σελίδα που ανοίχθηκε είναι 20 Ιουλίου 2026. Εκπρόθεσμες παρατηρήσεις δεν λαμβάνονται υπόψη, σύμφωνα με εκείνη την ανακοίνωση. Το αποτέλεσμα δεν έχει γραφτεί ως αποδοχή στο παρόν σημείωμα.
Η υπόθεση 100019 είναι ο αριθμός ορισμού που κατονομάζει η σελίδα της Επιτροπής. Δεν είναι πρόστιμο. Δεν είναι απόφαση ισοτιμίας εθνικής αρχής. Είναι ο φάκελος ορισμού πυλωρού για την πλατφόρμα κρατήσεων. Από 14 Νοεμβρίου 2024 τρέχουν οι υποχρεώσεις που η σελίδα λέει ότι οφείλει να τηρεί ο όμιλος.
Οι υπερβολικές ή εκβιαστικές τιμές του 2.1.4 είναι όριο του ιδιωτικού όρου. Δεν μετατρέπονται εδώ σε ορισμό του Κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές. Ο κανονισμός δεν κατονομάζει, στο απόσπασμα του φακέλου, εκβιαστική τιμή ως εξαίρεση του άρθρου 5 παράγραφος 3. Όποιος χαρακτηρίζει κάθε έκπτωση στον ιστότοπο του καταλύματος ως εκβιαστική τιμή αντιστρέφει το όριο: το όριο μιλάει για τιμή που ανεβαίνει υπερβολικά προς την πλατφόρμα κρατήσεων, όχι για τιμή που κατεβαίνει αλλού.
Η ελεύθερη ιππασία είναι φράση του όρου. Δεν είναι φράση του άρθρου 5 παράγραφος 3. Δεν είναι φράση της σκέψης 39 στο απόσπασμα. Η βλάβη της επένδυσης είναι η δεύτερη πτέρυγα της ίδιας πρότασης. Δεν γράφεται ότι η επένδυση της πλατφόρμας κρατήσεων είναι αδιάφορη. Γράφεται ότι η προστασία εκείνης της επένδυσης με συμβατική φράση δεν επιτρέπεται να επαναφέρει, με άλλο όνομα, την απαγόρευση καλύτερης τιμής σε άλλο δίαυλο.
Η κατάταξη, το σήμα προτίμησης και η χορηγούμενη έκπτωση ανήκουν στην προκαταρκτική αξιολόγηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για το 2026, όπως την περιγράφει ο φάκελος. Εκείνη η γραμμή μένει πρόταση. Δεν χρησιμοποιείται εδώ ως ισχύον εμπόδιο τιμής. Δεν γράφεται ότι το σήμα προτίμησης αφαιρέθηκε. Δεν γράφεται ότι η χορηγούμενη έκπτωση καταργήθηκε. Γράφεται ότι εκείνα τα εργαλεία δεν υποκαθιστούν το άρθρο 5 παράγραφος 3.
Η σελίδα της γερμανικής ένωσης της 11ης Νοεμβρίου 2024 λέει ότι από 2 Δεκεμβρίου 2024 αφαιρούνται αναφορές ρήτρας ισοτιμίας από τους γενικούς όρους προμήθειας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και την Ελβετία. Μέχρι τότε, κατά την ένωση, έμεναν φράσεις που περιέγραφαν καθήκον ισοτιμίας και συναίνεση ότι η ισοτιμία κρατά τις τιμές ανταγωνιστικές και σταματά την ελεύθερη ιππασία. Η απάντηση της πλατφόρμας κρατήσεων, όπως την παραθέτει εκείνη η σελίδα, χαρακτήρισε την αναγραφή του Δεκεμβρίου συντακτική, επειδή τα καθήκοντα ισοτιμίας στον χώρο είχαν ήδη αρθεί από 1 Ιουλίου. Η ένωση έκρινε την εμφωλευμένη διατύπωση παραπλανητική. Εκείνο το κείμενο είναι ένωση. Ανήκει σε άλλο σημείωμα. Εδώ μένει ο ελληνικός όρος 2.1.4 όπως ανοίχθηκε στις 23 Αυγούστου 2026, με την φράση ελεύθερης ιππασίας ακόμη μέσα.
Δεν γράφεται ποσοστό επιτυχίας. Δεν καλείται κανείς σε συλλογική αγωγή. Δεν επιστρατεύεται ίδρυμα αξιώσεων. Δεν τρομάζει το κείμενο με βέβαιη διαγραφή. Η σκέψη 39 κατονομάζει τη διαγραφή από τη λίστα ως παράδειγμα μέτρου ισοδύναμου αποτελέσματος. Δεν γράφεται ότι κάθε διαγραφή είναι εκείνο το μέτρο. Γράφεται ότι το παράδειγμα υπάρχει στο κείμενο του κανονισμού.
Η Ισπανία έχει σελίδα αρχής της 30ής Ιουλίου 2024 με αναφερόμενο πρόστιμο 413.240.000 ευρώ για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, μεταξύ άλλων για στενή ρήτρα ισοτιμίας. Εκείνη η σελίδα είναι δελτίο. Το δεσμευτικό όργανο είναι η απόφαση, όχι το δελτίο. Δεν είναι ελληνικό πρόστιμο. Δεν μεταφέρεται εδώ ως κανόνας του 2.1.4. Αναφέρεται μόνο για να μην συγχέεται με την ελληνική πρόταση του 2026 και με τη σελίδα της Επιτροπής της 14ης Νοεμβρίου 2024.
Η Ιταλία έχει αποδοχή δεσμεύσεων στις 19 Δεκεμβρίου 2024 για σήμα προτίμησης και χορηγούμενη έκπτωση, όπως την περιγράφει ο φάκελος. Δεν είναι ελληνική απόφαση. Δεν αντικαθιστά το άρθρο 5 παράγραφος 3. Δεν κρίνει τον ελληνικό όρο 2.1.4.
Το ελληνικό κατάλυμα που ρίχνει τιμή στον δικό του ιστότοπο μετά τις 14 Νοεμβρίου 2024 κινείται, κατά τη σελίδα της Επιτροπής, σε πεδίο που ο πυλωρός οφείλει να επιτρέπει. Αν λάβει μήνυμα ότι η κίνηση είναι ελεύθερη ιππασία, το μήνυμα είναι εφαρμογή του 2.1.4, όχι επανάληψη του άρθρου 5 παράγραφος 3. Η σύγκρουση των δύο προτάσεων είναι το στενό σημείο.
Όποιος ανεβάζει προς την πλατφόρμα κρατήσεων τιμή που ο ίδιος ο όρος αποκαλεί υπερβολική ή εκβιαστική δεν καλύπτεται από το παρόν σημείωμα ως δήθεν εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3. Εκείνο το όριο μένει όριο του 2.1.4. Όποιος κατεβάζει τιμή στον δικό του ιστότοπο χωρίς άλλη ενέργεια δεν ταυτίζεται αυτομάτως με τον πρώτο. Η ταύτιση είναι η σύγχυση που ο φάκελος ονομάζει λειτουργικό εξάδελφο της στενής ρήτρας ισοτιμίας.
Δεν επινοείται ότι η φράση ελεύθερης ιππασίας κρίθηκε άκυρη. Δεν επινοείται ότι κρίθηκε έγκυρη. Ανοίγεται το ερώτημα ισοδύναμου αποτελέσματος. Η σκέψη 39 δίνει παραδείγματα. Η αύξηση προμήθειας είναι το ένα. Η διαγραφή από τη λίστα είναι το άλλο. Αν η εφαρμογή του 2.1.4 οδηγήσει σε ένα από τα δύο, η αντιστοίχιση γίνεται συγκεκριμένη. Αν μείνει μόνο ως χαρακτηρισμός χωρίς μέτρο, μένει χαρακτηρισμός.
Ο ν. 3959/2011 άρθρο 2 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ είναι οι διατάξεις που κατονομάζει η ελληνική προκαταρκτική αξιολόγηση του 2026. Μένουν στο επίπεδο πρότασης. Δεν γράφονται ως ευρήματα. Δεν γράφονται ως πρόστιμο. Το άρθρο 5 παράγραφος 3 του Κανονισμού 2022/1925 είναι άλλη γραμμή, ήδη εφαρμοστέα από 14 Νοεμβρίου 2024 κατά τη σελίδα της Επιτροπής. Οι δύο γραμμές δεν ανταλλάσσονται.
Δεν κατονομάζεται ξενοδοχείο. Δεν επινοείται τιμή. Δεν επινοείται ποσοστό προμήθειας. Το γεγονός μένει ως τύπος: ορισμός πυλωρού στις 13 Μαΐου 2024, υποχρέωση από 14 Νοεμβρίου 2024, όρος 2.1.4 με φράση που έμεινε, πρόταση της Επιτροπής Ανταγωνισμού το 2026.
Η ανάγνωση της σελίδας της Επιτροπής και του σημείου 2.1.4 την ίδια ημέρα, 23 Αυγούστου 2026, είναι όρος του φακέλου. Από 14 Νοεμβρίου 2024 έως εκείνη την ημέρα μεσολαβούν πολλοί μήνες. Ο όρος 2.1.4, όπως ανοίχθηκε, εξακολουθεί να περιέχει τη φράση ελεύθερης ιππασίας. Το σημείωμα δεν γράφει ότι η φράση διαγράφηκε. Γράφει ότι συνυπάρχει με την άρση της υποχρέωσης ίδιας ή καλύτερης τιμής.
Η καλύτερη τιμή σε άλλο διαδικτυακό δίαυλο περιλαμβάνει, κατά τη σελίδα της 14ης Νοεμβρίου 2024, τον ιστότοπο του ίδιου του καταλύματος. Δεν περιορίζεται σε άλλη πλατφόρμα κρατήσεων. Όποιος επιτρέπει έκπτωση μόνο προς τρίτο διαμεσολαβητή και την αρνείται στον ιστότοπο του ξενοδοχείου διαβάζει τη σελίδα στενότερα από ό,τι γράφει.
Η σκέψη 39 δεν είναι διατακτικό άρθρο. Είναι αιτιολογική σκέψη που κατονομάζει εργαλεία ισοδύναμου αποτελέσματος. Ο φάκελος δένει μαζί της αυξήσεις προμήθειας και διαγραφή από τη λίστα. Δεν προστίθεται εδώ τρίτο εργαλείο ως δήθεν παράθεμα. Αν εφαρμοστεί άλλο μέτρο, η υπαγωγή του στη σκέψη 39 είναι κρίση που το σημείωμα δεν κάνει για συγκεκριμένο κατάλυμα.
Το σήμα προτίμησης και η χορηγούμενη έκπτωση ανήκουν στην ελληνική προκαταρκτική αξιολόγηση ως πρακτικές που δημιουργούν κίνητρα για ευνοϊκότερους όρους προς την πλατφόρμα κρατήσεων. Εκείνη η αξιολόγηση είναι πρόταση. Δεν χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι το 2.1.4 κρίθηκε. Χρησιμοποιείται μόνο για να μην συγχέεται η πρόταση με τον ήδη εφαρμοστέο Κανονισμό για τις ψηφιακές αγορές.
Ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος και η Ελβετία εμφανίζονται στη σελίδα της γερμανικής ένωσης ως πεδίο αφαίρεσης αναφορών ρήτρας ισοτιμίας από 2 Δεκεμβρίου 2024. Το ελληνικό σημείωμα δεν μεταφέρει εκείνους τους γενικούς όρους προμήθειας ως ισχύον ελληνικό κείμενο. Μεταφέρει τον ανοιχθέντα όρο 2.1.4. Η ελεύθερη ιππασία εκεί είναι ελληνικό υπόλειμμα, όχι γερμανικό παράθεμα.
Δεν γράφεται ότι ο πυλωρός έπαυσε να είναι πυλωρός. Ο ορισμός της 13ης Μαΐου 2024 μένει, όπως τον επαναλαμβάνει η σελίδα της 14ης Νοεμβρίου 2024. Οι υποχρεώσεις τρέχουν από εκείνη τη δεύτερη ημερομηνία. Το άρθρο 5 παράγραφος 3 είναι η γραμμή τιμής και όρων σε άλλους διαύλους. Η φράση που έμεινε στον 2.1.4 είναι η γραμμή που ζητά αντιστοίχιση.
Όποιος δέχεται ότι η χαμηλότερη τιμή στον ιστότοπο του καταλύματος είναι από μόνη της ελεύθερη ιππασία ξαναγράφει την πρώτη κίνηση του 2.1.4. Η πρώτη κίνηση λέει ότι δεν υπάρχει υποχρέωση ίδιας ή καλύτερης τιμής. Η δεύτερη κίνηση δεν επιτρέπεται να καταπιεί την πρώτη χωρίς μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος. Η πόρτα είναι εκείνη η άρνηση κατάποσης.
Ανοιχτό μένει αν η πρόταση ελεύθερης ιππασίας του 2.1.4 λειτουργεί ως μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος κατά τη σκέψη 39, όταν το κατάλυμα τιμολογεί χαμηλότερα στον δικό του ιστότοπο χωρίς άλλη ενέργεια.